reklama
Plusy i minusy bycia jedynakiem

Plusy i minusy bycia jedynakiem

Każdy, kto jest jedynakiem, z pewnością nieraz marzył o rodzeństwie, z którym mógłby pograć w grę planszową, podzielić się domowymi obowiązkami i wspólnie zrobić rodzicom świąteczne prezenty. Każdy, kto ma brata lub siostrę, nie raz zazdrościł jedynakom – bo mieć dla siebie całą uwagę rodziców, cały pokój i dla siebie wszystko, wszystko – to jest coś!

Przemiany ostatnich lat spowodowały, że obecnie odchodzi się od modelu rodziny wielodzietnej, coraz częściej można spotkać się z opinią, że lepiej mieć jedno dziecko i skoncentrować się na nim - zapewnić mu optymalne warunki rozwoju, niż decydować się na większą ich liczbę w sytuacji, gdy cechy osobowości czy sytuacja materialna temu nie sprzyjają. Tak czy inaczej każda z opcji – bycie jedynakiem lub nie – ma swoje plusy i minusy.

Minusy bycia jedynakiem

  • O jedynakach mówi się, że są egoistyczni i samolubni, nie są zdolni do dzielenia się z innymi, żyją w przekonaniu, że wszystko im się należy
  • jedynacy z kolei narzekają na nadopiekuńcza postawę rodziców, co powodować może izolację od świata
  • na jedynaku koncentrują się ambicje rodziców, którzy definiują wygórowana oczekiwania
  • w obliczu konfliktu dziecko – rodzice, jedynek jest sam, nie ma z kim stworzyć frontu przeciw nim, nie ma komu się wyżalić
  • jedynak częściej pada ofiarą błędów wychowawczych – rodzice nie orientują się w rzeczywistych potrzebach i możliwościach dziecka:
  • zbyt surowa postawa wobec dziecka może sprawić, że będzie ono pozbawione wiary we własne siły.
  • Z kolei postawa zbyt pobłażliwa może że jednak może mieć problemy w dorosłym życiu - nie będzie w stanie zaakceptować odmowy, kompromisu czy porażki
  • w większych rodzinach dzieci ogrywają wobec siebie różne role i tym samym przygotowują się do życia w grupie, a potem w społeczeństwie – jedynak może mieć problemy z elastycznością podczas funkcjonowania w społeczeństwie

Plusy bycia jedynakiem

  • rodzice są w stanie zapewnić dziecku optymalne warunki bytowe - są w stanie zrealizować wszelkie potrzeby, spełniać marzenia, zająć się edukacją
  • jedynacy na ogół rozwijają się szybciej od swych rówieśników, są bardziej błyskotliwi w rozmowach z dorosłymi i przeważnie wolą przebywać w ich towarzystwie niż bawić się z innymi dziećmi.
  • bycie jedynakiem to niemal gwarant postawy emanującej pewnością siebie i wiary we własne siły – choć dzieci posiadające rodzeństwo łatwiej odnajdują swoje miejsce w grupie, to rzadziej  niż jedynacy zajmują pozycję lidera, częściej zaś znajdują się na szarym cichym końcu


Bycie jedynakiem to duży plus i sporo minusów – dokładnie tak samo, jak nie bycie nim. I chyba już czas obalić krzywdzący, a utrwalone społecznie stereotypy - egoistycznego jedynaka i niezwykle altruistycznego dziecka posiadającego brata lub siostrę. To bowiem, jakie w dorosłym życiu będzie dziecko, zależy głównie od świadomości, starań i działań rodziców.

Tak, jak w przypadku jedynaka istnieje ryzyko nadmiernego skoncentrowania na nim, tak w rodzinach wielodzietnych istnieje zagrożenie – niesie je ze sobą niesprawiedliwe i nierówne traktowanie dzieci.

mzb