reklama
Rozwój emocjonalny sześciolatka

Rozwój emocjonalny sześciolatka

Rozwój emocjonalny dziecka w wieku 6. lat wchodzi w kolejną fazę. Dziecko jest pełne sprzeczności. Sześciolatek z jednej strony czuje się taki „dorosły” – wiele już wie i potrafi zrobić samodzielnie. Z drugiej wciąż wiele w nim intensywnych, sprzecznych emocji, którymi targany, potrafi być… dość nieprzewidywalny.

Jaki jesteś sześciolatku?

  • Sześciolatek jest dość nieelastyczny, za to bardzo zdecydowany – wszystko, czego doświadcza, jest dobre lub złe, euforyczne bądź dołujące, czarne lub białe. Nie ma miejsca na pośrednie tony i… kompromisy. Czasem naprawdę ciężko nadążyć i zaskoczyć klucz tych podziałów.
  • Systematyzowanie rzeczywistości na swoich zasadach pozwala sześciolatkowi oswoić świat, a nowe sytuacje i wyzwania mogą być dla niego pewną trudnością. Trzeba je bowiem najpierw poznać, żeby móc włożyć do odpowiedniej szuflady. Dlatego tak ważna jest rutyna poczucie bezpieczeństwa na znanych już terytoriach i dziedzinach życia.
  • Sześciolatek staje się coraz bardziej świadomy siebie, swoich stanów i emocji. Czuje, co jest mu bliskie, a co nie; kogo lubi, a kto nie należy do kręgu jego sympatii. Całkiem sprawnie korzysta z empatii – stara się być taktowny, by nie robić przykrości; czuje, co może ranić.
  • Sześciolatek jest towarzyski, ma przyjaciela, otwiera się na nowe znajomości, dlatego zmianie ulega pozycja rodziców – nieco schodzą w cień. Lęk separacyjny, który może jeszcze dziecku towarzyszyć, traci na sile.
  • Sześciolatek wciąż jednak czuje (i dąży do tego, by i inni to dostrzegli), że jest centrum wszechświata. Należy mu się wszystko. Żeby osiągnąć cel – może próbować obejść zasady (oszustwem bądź nawet drobną kradzieżą).
  • Chętnie opowiada o swoich sukcesach, jest dumny ze swoich osiągnięć. Często jeszcze posiłkuje się… fantazją. Pielęgnuje talenty – jest przecież wyjątkowy. Pomimo tego czuje się jeszcze dość niepewnie – nie tylko z próżności potrzebuje pozytywnych informacji zwrotnych w postaci komplementów, pochwał i uwag. Ma problem z niepowodzeniami – może zareagować impulsywnie, wykraczając poza akceptowalne schematy.
  • Walczy o niezależność. Dziecku, które wkroczyło już na ścieżkę „poważnej” edukacji – uczy się liter, cyfr, jest samodzielne, wydaje się, że jego kompetencje życiowe powinny pozwolić na więcej swobody. Stąd możliwe kłótnie, podważanie zdania rodziców, nieposłuszeństwo. To może męczyć. Budujący jest z kolei debiut w działaniach pozbawionych towarzystwa rodziców – to naprawdę pierwsze poważne kroki w kierunku samodzielności i niezależności. Pozwalajmy dziecku na doświadczane wolności, smakowanie podejmowania własnych decyzji (nawet jeśli jest to wybór ubrania)

Rozwój emocjonalny sześciolatka w pigułce

Co charakteryzuje rozwój 6- latka?

  • coraz większe zróżnicowanie emocji pod względem treści wachlarz zdecydowanie się powiększa,
  • emocje sześciolatka są często bardzo chwiejne. Maluchy w tym wieku szybko przechodzą z jednego skrajnego stanu do drugiego. Są bardzo chimeryczne. Na przykład w jednej chwili cieszą się z wyjazdu na wycieczkę, a zaraz zdumionym rodzicom oznajmiają, że one nie znoszą wycieczek i nigdzie nie pojadą,
  • gwałtowne reakcje emocjonalne, które są często odpowiedzią na odmowę ze strony innych osób, która dla 6-latka jest wręcz niemożliwe do zaakceptowania. Dziecko jest szalenie egocentryczne - według niego osobiste pragnienia i oczekiwania są dla najważniejsze i to nie tylko dla niego,
  • sześciolatkom trudno jest przyjąć krytykę i przyznać się do własnej winy (stąd też często „zrzucają” ją na innych. 6-latki często też kłamią, byle uniknąć kłopotów albo zyskać w oczach innych,
  • ponownie nasilają się różne lęki. Są one bardzo różne. Dziecko boi się tego, co podpowiada mu wyobraźnia, a więc czarownic, duchów, smoków, potworów, ale i głośnych, nagłych dźwięków. Pojawiają się też lęki związane z przestrzenią (obawa przed zgubieniem się).

 Źródła przeżyć emocjonalnych w wieku przedszkolnym

  • Zmiana rodzaju i wzrost wymagań stawianych dziecku przez otoczenie - pojawia się konieczność dostosowania zachowania do norm zwyczajowych, społecznych i moralnych;
  • Poszerzenie kontaktów społecznych (zwiększenie ilości osób znaczących) - tu duże znaczenie ma stworzenie właściwego środowiska wychowawczego, które ma być podstawą uformowania szczerej więzi z dzieckiem, co stanowi podstawę korzystnie i skutecznie odbywającego się procesu kształtowania osobowości;
  • Zwiększenie roli kontaktów dziecka z rówieśnikami i dziećmi w innym wieku - tylko część reakcji zachodzących w tych kontaktach może być kontrolowanych przez środowisko wychowawcze i przez nie organizowane.

Jak możesz wspierać dziecko w rozwoju emocjonalnym?

  • wspieraj dziecko w nauce rozpoznawania i okazywania emocji. Możecie się bawić, wykorzystując naklejki z buźkami o zróżnicowanej mimice (buźka uśmiechnięta, buźka nadąsana, buźka smutna). Możecie na przykład, wykorzystując je, wspólnie narysować komiks. Warto też czytać i przeglądać różne książeczki i rozmawiać o nich. Opowiadaj dziecku o emocjach, rozmawiajcie na ich temat. Pomagaj dziecku nazywać uczucia i zaakceptować je.
  • zachęcaj dziecko do opowiadania - o swoim dniu, przeżyciach. Pamiętaj, by nie oceniać i nie krytykować dziecka, bo to obniża jego poczucie własnej wartości i fatalnie wpływa na waszą pełną zaufania relację. Pamiętaj, że dla dziecka świat, także wewnętrznych przeżyć, nie jest tak klarowny i czytelny jak dla ciebie.
  • choćby nie wiem jak komiczne wydawało ci się, że tak duże dziecko boi się ducha, czarownicy czy siedzącego w kuchni pod stołem zielonego smoka, nigdy tych leków nie bagatelizuj. Nie ośmieszaj dziecka, nie wyśmiewaj się z niego. A czego ty się znów boisz? Nie przesadzaj! Za duży na to jesteś - to nieporozumienie, nie mów tak.
  • Gdy dziecko zwierzy ci się z kłopotów bądź jakiś trudności, nie reaguj natychmiast, nie spiesz z pomocą. Być może ono zna rozwiązanie, a potrzebuje jedynie wsparcia i zrozumienia.

Rozwój dziecka sześcioletniego - przeczytaj pozostałe nasze artykuły.

Wychowanie sześciolatka  - kliknij tutaj.

Masz dziecko w przedszkolu ? - zajrzyj tutaj

Kliknij też w zerówkę  i szkołę.

Uważasz, że ten tekst jest wart przeczytania? Poleć go znajomym:

Oceń:

Wysyłam Twój głos!
Ocena: 3,75 z 5. Głosów: 4
Kliknij w gwiazdki, żeby dodać swój głos.