Jak uśpić małe dziecko

Jak uśpić małe dziecko

Trudna sztuka zasypiania

Pojawienie się dziecka wiąże się z mniejszą ilością snu. Organizm rodzica nie jest przyzwyczajony do częstych pobudek w nocy i deficytów snu przeciągających się do kilku miesięcy a nawet lat. Brak zaspokojenia podstawowych fizjologicznych potrzeb wyraźnie odbija się na naszym samopoczuciu. Oczywiście kiedy zostajemy matkami, jesteśmy przygotowane na to, że niemowlę budzi się w nocy, trzeba go przewijać, karmić, itd. Gorzej, gdy stan się przeciąga... „Dzidziuś” ma 3, 4 lata i nadal nie potrafi sam zasnąć, po wyjściu z pokoju krzyczy dopóki nie wrócisz? A może szaleje z Wami do 23 i padacie razem ze zmęczenia? Jeśli tak, to sygnał, że czas zacząć działać.

Oczywiście można próbować przeczekać ten stan, w końcu nastolatek zacznie się wstydzić zasypiać przytulony do mamy ;) Ale  czy chcemy do tego czasu skazywać się na brak odpoczynku, czasu dla siebie i partnera, oglądania filmów, czytania i innych zwykłych ludzkich przyjemności…?

reklama

Zacznijmy od tego, jak temat może postrzegać dziecko…

Maluch w ciągu dnia jest bardzo aktywny, eksploruje świat a przytulenia i bliskość łapie w przelocie między zabawą. No, chyba, że zaliczy kolejnego fikołka czy zadrapanie. Wtedy ramiona mamy są niezbędne. Ale to wieczór jest tym momentem, kiedy zaczyna brakować sił i przyjemnie jest się przytulić do ciepłej mamusi, poczuć miłość i bezpieczeństwo… Chciałoby się tak leżeć i leżeć… (podobnie my, kobiety, lubimy poprzytulać się wieczorem z partnerem i niekoniecznie chcemy wypuścić go z ramion żeby mógł sobie jeszcze w nocy pograć w playstation ).

Wracając do tematu dzieci, z wiekiem zaczynają dochodzić mniejsze i większe lęki, które są zupełnie naturalne z perspektywy rozwoju dziecka. Maluch zaczyna bać się ciemności, „potworów”, zamkniętych drzwi i innych okropieństw, które sobie wymyśli lub obejrzy w bajkach.  Często dorośli podsycają te lęki w ciągu dnia, strasząc nieposłuszne dzieci wilkami, Babą Jagą czy ciemnym lasem.

W rezultacie maluch może odczuwać przed snem wiele różnych emocji, które go zalewają. Z jednej strony potrzebę bliskości, lęk i zmęczenie. Z drugiej strony może to być niechęć do pójścia spać i wtedy obecność rodzica jest świetnym pretekstem do przedłużenia zabaw czy rozmów.  Ale uwaga: normalnie rozwijające się 3,4 letnie dziecko jest już w stanie pojąć, że Ty też potrzebujesz odpoczynku albo masz pracę do zrobienia! Tyle, że nie zawsze chce to pokazać na rzecz rezygnacji z jego „przyjemności” i potrzeb. A natura wyposażyła Malucha w tajną i bezlitosną broń - płacz.

Wtedy zaczyna się walka na przetrzymanie. Ty wychodzisz, ono płacze... Czekasz (albo nie) i wracasz... Tłumaczysz... Wychodzisz... Słyszysz płacz i wracasz. A nawet jak nie wracasz, ciężko jest Ci skupić się na czytaniu ulubionej książki, bo myślami i tak jesteś za ścianą, z Małym Terrorystą.

Co więc zrobić, żeby po zamknięciu drzwi od dziecięcego pokoju o godzinie 19.30 doświadczyć ciszy absolutnej…?

Dziecko potrzebuje poczucia bezpieczeństwa. Aby mu je zapewnić, staraj się postępować wieczorem wg ustalonego schematu, zawsze w tej samej kolejności. Czyli np. wieczorem po kolacji dziecko idzie się myć, a potem po myciu prosto do łóżka. Nie zmieniamy kolejności (np. czytanie, mycie, kolacja), żeby nie wprowadzać niepotrzebnego zamętu, nie ulegamy maluchowi i nie zgadzamy się na bajkę w telewizji po myciu.

  1. Przed zaśnięciem spędzamy z dzieckiem czas. Przytulamy, czytamy książeczki, śpiewamy kołysanki. Swoim zachowaniem pokazujemy mu, jak bardzo je kochamy. Ale nie przeciągamy tego momentu! Wystarczy ok. 20 min, nie ulegamy prośbom o kolejną bajkę, piosenkę. Jeżeli maluch boi się zasypiać warto poczytać bajkę terapeutyczną (przykłądy możemy znaleźć w Internecie).
  2. Dbamy o to, aby przed zaśnięciem dziecko się wysikało, napiło, otrzymało maskotkę, etc w myśl zasady niczym mnie nie zaskoczysz.
  3. Jeżeli dziecko nie chce samo zasnąć, warto zrobić z nim „burzę mózgów”. Weźmy kartkę i zapiszmy wszystko, co jest potrzebne wieczorem córce/synkowi, aby mogło zasnąć po czym zapiszcie to, co jest wieczorem potrzebne Wam, aby zrelaksować się przed zaśnięciem. Następnie jeszcze raz to przeczytajcie i wybierzcie razem rzeczy, które są „ok” dla obu stron. Wykreślcie za to te, które „nie są ok”. Dziecko powinno zrozumieć i samo wykreślić mamę leżącą w łóżku obok. Narysujcie te wszystkie niezbędne do zaśnięcia rzeczy na dużej kartce i powieście nad łóżkiem. Dzięki temu dziecko poczuje, że jest odpowiedzialne za to, co wypracowało, nie jest to tylko nakaz narzucony z góry przez rodziców.
  4. Wytłumacz dziecku, że potrzebujesz wieczorem odpocząć, obejrzeć coś, zrelaksować się lub masz po prostu prace do wykonania, mów zgodnie z prawdą. Masz prawo mieć potrzeby i o nie dbać. W ten sposób pokazujesz dziecku, że warto dbać o siebie, swoje potrzeby, zdrowie i że mamie (a i jemu w przyszłości) należy się odpoczynek.
  5. Gdy już wyjdziesz, a dziecko woła cię i o coś prosi, wróć na chwilę. Nie zachęcam do formy usypiania polegającej na zgaszeniu światła, zamknięciu drzwi i wyjściu, po czym zatkaniu uszu i nie wracaniu do pokoju póki dziecko nie uśnie z płaczu i zmęczenia. Wiem, że taka forma bywa szybka i skuteczna. Mimo to nie polecam. Ze względu na dziecko. Warto wrócić i upewnić się co się dzieje. Jeżeli jest to powód-wymówka (np. poduszka krzywo leży), w kilku słowach, spokojnie, wytłumacz że wychodzisz z pokoju, ucałuj, przytul. Jeżeli woła co chwilę, powołaj się na wspólnie ustalone zasady.
  6. Oczywiście są wyjątki- gdy dziecko choruje, gorączkuje, zaopiekuj się nim. Maluch cierpi i potrzebuje Cię. Kiedy jednak najgorsze przejdzie, wróć do ustalonego wcześniej schematu.
  7. Bądź wytrwała i konsekwentna, nie ulegaj, nie krzycz-rezultaty przychodzą z czasem, ale w ciągu kilku tygodni jakość Twojego życia powinna się poprawić J

Marta Migoń
pracownia-emocji.pl

Ocena: 4.5 z 5. Ocen: 8

Kliknij, żeby dodać swój głos

Czy ta strona może się przydać komuś z Twoich znajomych? Poleć ją:

Zobacz także

Rozwój emocjonalny przedszkolaka

Rozwój emocjonalny przedszkolaka

Radość na Twój widok, gdy odbierasz dziecko z przedszkola. Złość, gdy młodszy brat zabiera zabawki....   Więcej

Jak wspierać rozwój społeczny dziecka

Jak wspierać rozwój społeczny dziecka

Kiedy rodzi się dziecko zastanawiasz się co kupić, jak urządzić pokój, wreszcie jak karmić i pielęgnować...   Więcej

Flegmatyk czy sangwinik? Poznaj charakter dziecka

Flegmatyk czy sangwinik? Poznaj charakter dziecka

„Dlaczego moje dziecko jest takie ruchliwe, wszędzie go pełno...” A dziecko koleżanki jest takie spokojne...   Więcej

Jak dzieci kłamią na kolejnych etapach rozwoju

Jak dzieci kłamią na kolejnych etapach rozwoju

Przyłapałaś dziecko na kłamstwie. Zastanawiasz się, dlaczego tak się stało. Czy dziecko zrobiło to z...   Więcej

Jak uczą się dzieci?  - 5 ważnych wskazówek dla rodziców

Jak uczą się dzieci?  - 5 ważnych wskazówek dla rodziców

artykuł sponsorowany (*)

Nauka języków obcych nie musi być przykrym obowiązkiem, jeśli wiemy, jak przekazać wiedzę w atrakcyjny...   Więcej

Jak rozwijać umiejętności manualne dzieci w wieku przedszkolnym

Jak rozwijać umiejętności manualne dzieci w wieku przedszkolnym

Zapinanie guzików, samodzielne jedzenie, chodzenie czy tworzenie pięknych obrazków to wszystko efekt...   Więcej

reklama