Jak zapobiegać napadom złości u przedszkolaka

Jak zapobiegać napadom złości u przedszkolaka

Czy zdarza się, że Twoje dziecko zachowuje się niewłaściwie? Nie denerwuj się. Każde dziecko przechodzi fazę nieposłuszeństwa, a odpowiedzialność za przejęcie kontroli nad sytuacją i zachowanie w rozsądny sposób spoczywa na Tobie. Sposób, w jaki postępujesz, ma ogromny wpływ na zachowanie dziecka, także wtedy, gdy dostaje ono ataku złości. Poniżej kilka technik, które pomogą w nawiązaniu z dzieckiem lepszej współpracy w tym zakresie.

Unikaj mówienia NIE i STOP

Jeśli Twoje dziecko w złości zupełnie nie potrafi kontrolować swojego zachowania, czas szukać nowych, nie stosowanych dotąd rozwiązań. Jednym z nich jest zaprzestanie używania słów NIE czy STOP. Jeśli dziecko kojarzy je z zakazem, zwykle na samo ich brzmienie dostaje szewskiej pasji. Zrezygnowanie z tych słów, które jak wydaje się, są niezbędne, może być trudne, ale warto spróbować.

Zamiast autorytarnego NIE, spróbuj zmienić zdanie w taki sposób, aby NIE zmienić w TAK. Zamiast „nie wyrywaj się” powiedz „daj rękę” lub zapytaj „podasz mi rękę?”. Kiedy nie chcesz dziecku dać cukierka, zamiast odmowy zaproponuj „mam rodzynki i banany – co wybierasz?”.

Nie chodzi przy tym o pozwalanie dziecku na wszystko, a raczej o to, aby nie pokazywać mu na każdy kroku, że to dorosły ma władzę i to on decyduje o tym, co i kiedy dziecko robi. Mniej autorytarności, zakazów i nakazów, więcej autonomii i szacunku dla woli dziecka, a wszystko potoczy się lepiej.

Rozpoznaj potrzeby dziecka

Zrozumienie co się kryje za furią i krzykiem, to pierwszy krok do zmniejszenia ilości i natężenia ataków złości. Zwykle dziecko w wieku przedszkolnym coraz lepiej radzi sobie ze swoimi emocjami, ale jeśli do nich dołożyć zmęczenie po całym dniu w przedszkolu, głód, bo od ostatniego posiłku upłynęło sporo czasu (lub dziecko nie zjadło obiadu w przedszkolu), senność, zaczynająca się infekcja – tego może być zbyt mało na wytrzymałość dziecka i w czasie zakupów ostatecznie puszczają wszelki tamy.

Choć dotarcie do tego, czego dziecko naprawdę potrzebuje może być niemożliwe, zawsze warto spróbować sprawdzić, czy jego podstawowe potrzeby są zaspokojone i jakoś temu zaradzić.

reklama

Nawiąż kontakt wzrokowy

Dziecięce nerwy to często potrzeba odczucia, że zostało się zauważonym, że jest ktoś, kto słucha i poświęca uwagę. Kiedy więc dziecko zaczyna być niespokojne, zamiast krzyczeć, przykucnij tak, aby mieć oczy na wysokości jego oczu i zapytaj o co chodzi. W tej sytuacji możesz też zdecydowanym, ale spokojnym tonem wyjaśnić sytuację (musimy kupić chleb i zaraz wyjdziemy) lub poinformować o konsekwencjach (mów ciszej – kto krzyczy ten wychodzi).

Mów jasno, krótko, w sposób zrozumiały dla dziecka. Stosuj tę zasadę także na co dzień – nie wołaj dziecka z drugiego pokoju, lecz idź do niego i nawiąż kontakt wzrokowy – to wywiera znacznie większy wpływ na osobę, do której mówimy.

Daj wybór

Czasem wystarczy dziecku dać wybór: bluzka ta czy ta? Na śniadanie może być owsianka lub kanapka – na co masz ochotę? Możliwość decydowania o sobie jest dla dziecka istotna, daje mu poczucie, że jest ważne i że rodzice się z nim liczą.

reklama

Wprowadź elementy zabawy

Gdy widzisz, że dziecko zaczyna być podenerwowane i jest o krok od wybuchu złości, rozprosz jego uwagę. Oczywiście, nie działają tu takie sposoby, jak w przypadku maluchów, które zainteresowane grzechotką przestają płakać, ale zasada jest podobna: powiedz coś śmiesznego, zrób głupią minę, zacznij robić coś nieoczekiwanego. Rozładowanie napięcia poprzez zabawę będzie bardziej skuteczne. Na przykład, gdy dziecko nie chce ubierać skarpet, załóż je sobie na ręce i zacznij „przemawiać” ich głosem prosząc o ubranie właśnie tej pary, zachwalając ich zalety itp.

Wiele dzieci zaczyna się złościć w związku z sytuacjami dotyczącymi codziennej rutyny: ubierania, mycia zębów, kąpieli. Te czynności są dla dziecka bardzo nudne. Dobrym sposobem na to, aby pomóc dziecku uniknąć niewłaściwego zachowania w tym czasie, jest wprowadzenie elementu zabawy. Trochę zabawek do kąpieli, kolorowe mydło, piana, śmieszna szczotka, wspólne śpiewanie i wygibasy – to takie rzeczy, które pozwalają urozmaicić to, co nudne.

Bądź wzorem

Dzieci naśladują rodziców i przychodzi im to z ogromną łatwością. Kiedy więc następnym razem pokłócisz się z partnerem, zastanów się – co robisz? Jak się zachowujesz? Jakich słów używasz? Czy nie to samo robi dziecko, gdy się złości?

reklama

Unikaj tego, co wyzwala atak złości

Obserwuj swoje dziecko uważnie i zawsze kiedy straci nad sobą panowanie, przeanalizuj sytuację – co go do tego doprowadziło. Jeśli uda Ci się znaleźć prawidłowość (na przykład dziecko złości się w czasie zakupów w supermarketach), spróbuj ich unikać (codzienne zakupy rób w małym sklepie osiedlowym, a na te duże do supermarketu idź w towarzystwie drugiej dorosłej osoby, która skupi uwagę na dziecku lub w ogóle zabierze je w tym czasie na plac zabaw czy do małpiego gaju).

Nie zostawiaj dziecka samego z jego złością

Nawet jeśli masz ogromną ochotę obrócić się na pięcie i udawać,  że to krzyczące stworzenie nie ma z Tobą nic wspólnego, nie rób tego. Dziecko właśnie wtedy potrzebuje Cię najbardziej. Gwałtowne emocje mogą być przerażające, także utrata kontroli nad sobą jest straszna. Rodzic powinien być jak skała – pewnik w tym świecie niepewnych i gwałtownych uczuć.

Joanna Górnisiewicz

Ocena: 2.75 z 5. Ocen: 2

Kliknij, żeby dodać swój głos

Czy ta strona może się przydać komuś z Twoich znajomych? Poleć ją:

Zobacz także

8 wskazówek, jak postępować z dzieckiem, kiedy nie akceptujesz jego zachowania

8 wskazówek, jak postępować z dzieckiem, kiedy nie akceptujesz jego zachowania

Kiedy twoje dziecko zachowuje się w sposób przez ciebie nie akceptowany, zamiast krzyczeć, straszyć bądź...   Więcej

Być bohaterem własnego dziecka

Być bohaterem własnego dziecka

1. Pamiętaj, że rodzic-bohater to nie szalenie przystojny heros, który za pomocą siły mięśni rozprawia...   Więcej

Mali sabotażyści

Mali sabotażyści

Jeszcze rano zaraźliwy śmiech małej Zosi wypełniał cały dom. Mała dziewczynka grzecznie się bawiła,...   Więcej

Mamo udało mi się to zrobić! – budowanie poczucie sukcesu u dziecka

Mamo udało mi się to zrobić! – budowanie poczucie sukcesu u dziecka

Poczucie sukcesu to nie tylko szansa na sprawny rozwój dziecka, ale też kwestia daleko szersza. Sukces...   Więcej

Łapówka czy nagroda? Jaką metodę stosujesz w stosunku do dziecka? Poznaj konsekwencje

Łapówka czy nagroda? Jaką metodę stosujesz w stosunku do dziecka? Poznaj konsekwencje

Łapówka? W życiu. Nie stosuję łapówek, tylko daję nagrody! Łapówka przecież kojarzy się z przekupstwem,...   Więcej

Porażka może być zwycięstwem. Naucz dziecko wyciągania wniosków

Porażka może być zwycięstwem. Naucz dziecko wyciągania wniosków

Sukces i zwycięstwo zazwyczaj są jednogłośnie interpretowane jako coś dobrego i pożądanego. Z kolei...   Więcej

reklama