Biegamy, skaczemy- rozwijamy się w podskokach

Biegamy, skaczemy- rozwijamy się w podskokach

"Wszystkie dzieci mają dwie podstawowe potrzeby: potrzebują czuć się w swoim ciele jak w domu oraz umieć nawiązywać relacje."  W. Sherborne

Zabiegani między pracą, domem, zakupami i setką innych ważnych spraw, na zabawę z dzieckiem zostawiamy resztki sił i czasu. A jednocześnie chcielibyśmy, żeby ta zabawa dawała dziecku coś więcej niż tylko naszą obecność. Dlatego świetną propozycją będą ćwiczenia Metodą Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne.

W bardzo łatwy sposób może stać się po prostu dobrą i rozwijającą zabawą z każdym dzieckiem. Ćwiczyć można w parach, ale do tworzenia "grupy" potrzebny jest ktoś trzeci. Przyda się także trochę miejsca - najlepiej kawałek śliskiej podłogi. Warto pamiętać, że w tych ćwiczeniach ważna jest zamiana ról - dziecko powinno być zarówno ćwiczącym aktywnym, jak i pasywnym.

Weronika Sherborne urodziła się w 1922 roku w wielkiej Brytanii. Pracując z dziećmi zaczęła rozwijać własną metodę pracy, która nazwała Ruchem Rozwijającym dla Dzieci. Zmarła w 1990 roku, ale propagowana przez nią idea rozwoju przez ruch cieszyła i nadal cieszy się ogromnym powodzeniem. Także w Polsce.

W powyżej wspomnianej metodzie można wydzielić kilka kategorii ćwiczeń i następująco je realizować:

1. Ćwiczenia, które prowadzą do poznania własnego ciała (świadomość ciała):

  • leżenie na plecach, leżenie na brzuchu - dotykanie i nazywanie części ciała,
  • ślizganie się w kółko na plecach, na brzuchu,
  • w pozycji siedzącej przyciąganie kolejno nóg (ręce oparte wzdłuż boków),
  • w pozycji siedzącej kręcenie się w kółko na pośladkach
  • czołganie się na brzuchu i plecach do przodu, z wyciąganiem i zginaniem rąk i nóg na przemian,
  • turlanie się,
  • podciąganie kolan do siadu skulonego,
  • w siadzie prostym – rozcieranie i poklepywanie kolan,
  • maszerowanie i bieganie z wysokim podnoszeniem kolan,
  • chodzenie, bieganie na ”sztywnych” nogach,
  • chodzenie, bieganie na miękkich (gumowych ) nogach.
  • dotykanie palcami stóp podłogi,
  • uderzanie o podłogę piętami,
  • uderzanie o podłogę całą stopą (w szybkim i wolnym tempie),
  • dotykanie łokciami kolan,
  • wyczuwanie twarzy: wytrzeszczanie i mrużenie oczu, zabawne miny.

2. Ćwiczenia, które pomagają zdobyć pewność siebie i budować poczucie bezpieczeństwa w otoczeniu (świadomość przestrzeni):

  • swobodne leżenie na plecach lub brzuchu - rozluźnienie mięśni
  • jedna osoba klęka i podpiera się dłońmi (robi jakby „mostek”), a druga obchodzi ją na czworakach, przechodzi pod, przez, nad, dokoła itp
  • ćwiczenia w grupie - grupa tworzy „tunel”, a reszta czołga się pod tunelem na plecach, brzuchu,   
  • "na fali" - grupa kładzie się obok siebie na brzuchach, ćwiczący układa się w poprzek nich, obracając się w jednym kierunku grupa kołysze ciało ćwiczącego.

3. Ćwiczenia, które ułatwiają nawiązywanie kontaktu i współpracę z partnerem lub grupą:

Oparte na relacji "z" 

reklama

  • ćwiczący siadają plecami do siebie, nogi w kolanach uginają i delikatnie, na zmianę, przepychają się,
  • ćwiczący stoją plecami do siebie - jedna osoba delikatnie kładzie się na plecach partnera, a ten stara się częściowo lub całkowicie przyjąć ten ciężar,
  • leżącego na brzuchu lub na plecach partner ciągnie za kostki, przeguby rąk lub łokcie,
  •  w pozycji siedzącej jedna osoba tworzy „fotelika" dla ćwiczącego „pasywnego” i obejmuje go, łagodnie kołysząc w różnych kierunkach,
  • jedna osoba klęka i opiera się na dłoniach - druga osoba kładzie się na nim, "konik" wozi swojego partnera, kołysze
  • prowadzenie „ślepca”: jedna osoba zamyka oczy i jest oprowadzana,

Oparte na relacji "przeciwko"

  • "Kamień” - jedna osoba staje lub siada stabilnie - współćwiczący próbuje przesunąć „kamień”, pchając lub ciągnąc w różnych kierunkach, może też próbować go przewrócić
  • „Kłębek” - dziecko zwija się w kłębek, a współćwiczący usiłuje go "rozwiązać" ciągnąc za nogi i ręce,

Oparte na relacji "razem"

  • oparci o siebie plecami robią przysiad,
  • stojąc naprzeciwko siebie i trzymając się za ręce robią przysiad
  • siedząc przodem do siebie z lekko zgiętymi nogami, ćwiczący trzymają się za ręce lub przeguby, na zmianę kładą się na plecy i są przeciągani przez partnera,
  •  "zegar": dwóch ćwiczących siedzi lub stoi naprzeciwko siebie, pomiędzy nimi trzeci, ręce wyciągnięte do przodu, ćwiczący w środku jest kołysany na boki przez partnerów,
  • dwóch ćwiczących podtrzymując za łokcie lub ramiona wspomaga trzeciego ćwiczącego,
  • huśtanie: dwóch współćwiczących huśta trzeciego partnera trzymając za ręce i nogi.

4. Ćwiczenia twórcze

Na szczególną uwagę zasługują ćwiczenia twórcze w formie tańca, można także zaproponować dziecku, aby pokazało poprzez ruch, jak kiełkuje nasionko, jak świeci słońce itp.

5. Ćwiczenia relaksacyjne

To przede wszystkim masaż - wykonywany koniecznie z zamianą ról.

Aby to wszystko nie przemieniło się jednak w nudne wykonywanie ćwiczeń kolejno odczytywanych z kartki, wybierzcie sobie jakiś temat i korzystając z tego schematu, wyobraźcie sobie, że jesteście...

 ... W CYRKU

reklama

Jesteśmy clownami - chodzimy i biegamy na sztywnych nogach, wszystkie mięśnie mocno napięte, zabawnie kiwamy się na boki, rozluźniamy mięśnie i nasze nogi stają się gumowe. A może wymyślicie jeszcze inny sposób dziwnego chodzenia?  Teraz clowni starają się rozbawić publiczność robiąc komiczne miny i wytrzeszczając oczy.

Na arenę wbiegają dzikie zwierzęta - oczywiście przez tunel utworzony przez mamę i tatę. Zwierzę staje się kawałkiem tunelu, a osoba, która była pierwsza, udaje lwa i przechodzi na początek - zamianę powtarzamy kilka razy, aż wszystkie zwierzaki będą na środku.

Teraz skok przez kółko utworzone z połączonych rąk - lwom i tygrysom dziękujemy oklaskami i przygotowujemy się do akrobacji. Rodzic kładzie się na plecach, nogi ugina w kolanach, a na goleniach (lub stopach) kładzie małego akrobatę. Akrobata rozkłada ręce na boki, a nogi stara się trzymać wyprostowane. Koniecznie zamieńcie się rolami (oczywiście nie obciążamy dziecka zbyt mocno).

Nadchodzą słonie, a na ich grzbietach siedzą jeźdźcy. Po kilku rundkach zamiana ról. Oj, słoniowi rozjechały się nogi pod ciężarem jeźdźca? To nic, niech się teraz spróbuje wyczołgać. Na arenę wkraczają siłacze - obejmują się i próbują wydostać z uścisku.

Po takiej walce potrzeby jest im masaż rąk i nóg, a także pięć głębokich oddechów.

Zamieniamy się w foki - czołgamy się, podpierając rękami. Leżąc na brzuchu klaszczemy stopami. Czas na popisowy numer: armata! Siedząc naprzeciwko siebie stykamy się nogami ugiętymi w kolanach. Trzy, cztery! i wystrzeliwujemy pocisk prostując nogi - na śliskiej podłodze pocisk przesuwa się spory kawałek.

Pora na ćwiczenia na batucie - podtrzymujemy podskakującego za dłonie i pod łokcie pomagając mu skoczyć wyżej. A może trampolina zrobiona z koca? Uff, zmęczeni tym wszystkim leżymy na plecach i
uspokajamy się.

...W WIOSENNYM LESIE

Wchodzimy do wiosennego lasu - będziemy w nim sadzić drzewka - dołki w ziemi robimy palcami, łokciami, kolanami i piętami. Udeptujemy ziemię wokół sadzonek (raz na sztywnych nogach, raz na gumowych). Udajemy gąsienice - pełzamy na brzuchu, plecach, przechodzimy pod, nad "mostkiem" zrobionym przez drugą osobę. Mama obejmuje mocno ramionami dziecko - świeżo zniesione jajko - lekko kołysze je w różnych kierunkach.

Z jajka wykluwa się ptaszek, który rozpycha mocno przytrzymującą go skorupkę. Ptaszek wylatuje na poszukiwanie owadów. Potem uczy się latać -  rodzic kładzie się na plecach, nogi ugina w kolanach, a na goleniach (lub stopach) kładzie pisklaka. Kołysze go na różne strony, potem zamiana ról. Kładziemy się na plecach i leniuchujemy - kiwamy nogami. Obracamy się na plecy i głęboko oddychamy świeżym powietrzem. Opieramy się o siebie plecami i kołyszemy - wieje wiatr, drzewa pochylają się w różnych kierunkach, wspierają na sobie.

reklama

Wichura przygina drzewa - robimy przysiady. Robimy masaż pleców - palcami naśladujemy kroki różnych zwierząt. Trzymamy szalik i przeciągamy go, jakby piłując - ścinamy drzewo. Drzewo turlamy i ciągniemy. Na koniec kładziemy się na plecach i naśladujemy śpiew ptaków....

a może wymyślicie inne zabawy? Na śniegu, w deszczu, z psem...I co tylko przyjdzie Wam do głowy.

Joanna Górnisiewicz

Ocena: Jeszcze nie ma ocen...

Kliknij, żeby dodać swój głos

Czy ta strona może się przydać komuś z Twoich znajomych? Poleć ją:

Zobacz także

Rozwój psychofizyczny sześciolatka

Rozwój psychofizyczny sześciolatka

Sześciolatek jest bardzo żywiołowy i ruchliwy, hałaśliwy, entuzjastyczny, podlegający skrajnym emocjom....   Więcej

W co się bawić z siedmiolatkiem?

W co się bawić z siedmiolatkiem?

Mały pierwszoklasista najczęściej ma dość prac plastycznych w szkole, ale może da się skusić na zabawy...   Więcej

„Bawię się!” czyli „Nie przeszkadzać. Jestem zajęty!”

„Bawię się!” czyli „Nie przeszkadzać. Jestem zajęty!”

„Dzieci i zegarków nie można stale nakręcać, trzeba im też dać czas do chodzenia.” Przedszkole lub...   Więcej

Znaczenie zabaw teatralnych dla rozwoju dziecka

Znaczenie zabaw teatralnych dla rozwoju dziecka

Edukacja teatralna powinna być integralną częścią wychowania dzieci we współczesnym świecie. Pozwala ona...   Więcej

Ćwiczenia - rytmika

Ćwiczenia - rytmika

Głównym celem logorytmiki jest jednoczesne rozwijanie mowy, myślenia, słuchania, postrzegania i...   Więcej

reklama

Niezbędniki w dziale szkoła