reklama

Rada na Tadka Niejadka

Rodzice na ogół narzekają na brak apetytu dziecka. Prześcigają się w komponowaniu coraz wymyślniejszych potraw dla małego grymaśnika, potem zaczyna się czytanie książeczek, zabawianie, oglądanie bajek w TV, karmienie dziecka, które nieustannie biega po pokoju.
Dzieci reagują instynktownym oporem, gdy są zmuszane do czegokolwiek, także do jedzenia.

Instynkt samozachowawczy sprawia, że żadne dziecko nie jest w stanie dobrowolnie zagłodzić się na śmierć. Trzeba uwierzyć w to, że każdy ma od urodzenia wystarczająco dobry apetyt, umożliwiający mu zachowanie zdrowia i przyrost masy ciała według własnego, fizjologicznego tempa rozwoju.

Rosnącemu i rozwijającemu się organizmowi potrzeba odpowiedniej ilości składników odżywczych. Szczególnie ważne są składniki budulcowe, jak wysokowartościowe białko, składniki mineralne i witaminy.

W żywieniu dzieci ważna jest regularność, jakość podawanych posiłków oraz ich liczba. Generalnie dziecko powinno otrzymywać od 4 do 6 stałych posiłków dziennie (w zależności od grupy wiekowej). Godziny posiłków powinny być stałe, a przerwy nie powinny być nazbyt długie. W zależności od wieku dziecka w posiłkach powinna być uwzględniona odpowiednia ilość mleka, jego przetworów, warzyw i owoców.

Dzieciom do końca 2 roku życia nie należy stosować diety z ograniczeniem tłuszczu i cholesterolu - składników niezbędnych m.in. do rozwoju ośrodkowego układu nerwowego. Powyżej 2 roku życia wskazane jest stopniowe ograniczanie tłuszczu tłuszczów nasyconych (pochodzenia zwierzęcego) do max.10% wartości energetycznej diety. Należy natomiast zwiększyć spożycie olejów roślinnych.

Dobrze jest unikać potraw bardzo słonych, słodkich i kwaśnych, duszonych, smażonych, tłustych ciast. Z dużym umiarem i stopniowo wprowadzać do jadłospisu ciemne pieczywo rośliny strączkowe, niektóre warzywa okopowe, kapustę, ponieważ należą one do ciężko strawnych oraz wzdymających.

Ocet powinien być najlepiej całkowicie wyeliminowany na rzecz soku z cytryny, kapusty kiszonej, buraków, ogórków. Ostre przyprawy możemy zastąpić aromatycznymi warzywami, jak seler, natka pietruszki, marchew, koperek zielony.

Dzieci nie potrzebują mocnej herbaty lub kawy naturalnej, napojów gazowanych. Niedopuszczalne są także potrawy, napoje zawierające, jakąkolwiek ilość alkoholu.

Ogólnie preferuje się spożywanie produktów bogatych raczej w węglowodany złożone (pieczywo, kasze, makarony) z umiarkowanym spożyciem sacharozy (cukier, słodycze), co zmniejsza ryzyko próchnicy zębów. Najlepszym źródłem cukrów prostych są owoce i warzywa.

Nie należy słodzić każdej potrawy i podawać czekolady przed głównym posiłkiem. Łakocie powinny zostać ograniczone do pory deserów, lub słodkich posiłków, ponieważ ujemnie wpływają na apetyt. Pamiętajmy, że bardzo szybko zaspokajają głód. Ich nadmierne spożywanie może doprowadzić do niedoborów składników odżywczych, na skutek, czego maluch nie spożywa pełnej racji pokarmowej. Większa ilość może spowodować podrażnienie błony śluzowej żołądka.

Powoli zgodnie z wiekiem dziecka musimy przyzwyczajać go do większej różnorodności potraw, pamiętając równocześnie, że przewód pokarmowy dziecka nie jest całkowicie wydolny. Dlatego należy stopniowo wprowadzać nowe potrawy dostosowując je do wieku dziecka.

Ważnym czynnikiem jest wyrabianie u dzieci właściwych nawyków i zwyczajów żywieniowych. Pamiętajmy ze podstawowymi bodźcami działającymi na zmysły łaknienia, wydzielanie soków trawiennych- regulowane przed układ nerwowy są:

Wzrok - ładnie i apetycznie podana potrawa,

Smak - trafne zestawienie potraw, urozmaicenie,

Węch - świeżo przyrządzona potrawa, wietrzenie pomieszczenia jadalnego,

Słuch - przestrzeganie względnej ciszy, ściszona muzyka,

Skórny - właściwa wilgotność i temperatura pomieszczenia,

Inne - stała pora spożywania posiłków, przyjemna atmosfera, zaufanie,

Uczucie apetytu występuje na skutek wydzielania soków trawiennych. Częstym objawem takiego zachowania jest zwiększone wydzielanie śliny oraz występowanie uczucia głodu na widok estetycznie podanej potrawy, w miłym i przyjaznym otoczeniu oraz potrawy takiej, którą bardzo lubimy. Uczucie głodu wzmaga się także o ustalonych porach spożywania posiłków.

Istnieje wiele sytuacji dotyczących samego dziecka lub jego otoczenia, które mogą wpływać na psychikę dziecka i kształtowanie się jego apetytu. W sytuacjach wątpliwych warto zasięgnąć porady lekarskiej, bowiem brak apetytu może być objawem wielu różnych chorób. Jest to jednak na szczęście rzadkie.

Trzeba też zastanowić się nad innymi czynnikami, które mogą negatywnie wpływać na dziecko. Atmosfera w domu, nasz stosunek do dziecka emocje, pogoda, zmiana otoczenia, nowa nieznana potrawa, choroba, złe samopoczucie, itp.

Wyprowadzenie autentycznego Tadka Niejadka z niechęci do jedzenia wymaga dużo czasu i cierpliwości. Wszystkie doraźne sposoby nakłonienia dziecka do zjedzenia posiłku, dają zwykle krótkotrwałe efekty, szybko się wyczerpują, stają się frustrujące dla dzieci i rodziców.

Rodzice - zaufajcie swojemu dziecku!

Dagmara Kaczmarek - Kołodziej

reklama

Niezbędniki w dziale zdrowe dziecko

Przedszkolak

W zerówce